İhlas

Bütün ibadetleri yalnızca Allah'a yapmak ve O'na hiçbir şeyi ortak koşmamaktır.

Rücû (Öze Dönüş)

Kur'an'a, Resûlullah ﷺ'in sahih sünnetine ve selef-i salihînin anlayışına dönmektir. Dinimizi, sahabenin ve onları takip eden ilk nesillerin anladığı gibi anlamak ve yaşamaktır.

Allah Teâlâ şöyle buyurmuştur:

“

"Kim, kendisine hidayet besbelli olduktan sonra Peygamber'e karşı çıkar ve müminlerin yolundan başka bir yola uyarsa, onu yöneldiği yolda bırakırız ve cehenneme sokarız. Orası ne kötü bir varış yeridir."

(Nisâ, 115)

“

"Eğer onlar da sizin iman ettiğiniz gibi iman ederlerse doğru yolu bulmuş olurlar."

(Bakara, 137)

Tasfiye (Arındırma)

İnsanları şirkten, küfre götüren bidatlerden ve İslam'a sonradan sokulan yanlış inançlardan sakındırmaktır. Dini, ona karışan yanlışlardan arındırarak Kur'an ve sünnete uygun şekilde yaşanmasına davet etmektir.

Terbiye (Eğitim)

İnsanlara öncelikle tevhidi öğretmek, ardından dinlerini doğru bir şekilde öğrenmelerini ve öğrendikleriyle amel etmelerini sağlamaktır.

Amacımız, yalnızca bilgi sahibi olmak değil, bu bilgiyi hayata geçirmek, güzel ahlak ve İslamî edeple yetişmektir.

Allah Teâlâ şöyle buyurmuştur:

“

"Ancak birbirlerine hakkı ve sabrı tavsiye edenler müstesnadır."

(Asr, 3)

“

"Öğretmekte ve okuyup incelemekte olduğunuz Kitap gereğince rabbânîler olun."

(Âl-i İmrân, 79)

İhya (Yeniden Canlandırma)

Kur'an ve sünnete dayanan, selefin anlayışına uygun sahih ilim metodunu yeniden canlandırmaktır.

Müslümanları mezhep taassubundan, grupçuluktan ve körü körüne bağlılıktan uzaklaştırarak Kur'an ve sünnet etrafında birleşmeye davet etmektir.

Allah Teâlâ şöyle buyurmuştur:

“

"Hep birlikte Allah'ın ipine sımsıkı sarılın. Bölünüp parçalanmayın."

(Âl-i İmrân, 103)

Yöneticilere İtaat Etmek ve Fitneden Uzak Durmak

Müslüman yöneticilere ma'ruf olan, yani Allah'a isyan içermeyen hususlarda itaat etmektir. Yöneticiler zulmetseler bile insanları onlara karşı kışkırtmamak, isyana teşvik etmemek ve fitneye sebep olmamaktır. Yöneticileri ne açıktan ne de gizlice kötüleyip çekiştirmemek, onların hatalarını insanların arasında yaymak yerine kendilerine uygun bir şekilde nasihat etmektir.

Bu, selef-i salihînin benimsediği ve Resûlullah ﷺ'in sünnetinde öğrettiği yoldur. Resûlullah ﷺ şöyle buyurmuştur:

“

"Her kim bir yöneticiye nasihat etmek isterse bunu açıktan yapmasın. Onun elinden tutup kendisiyle baş başa kalsın. Eğer nasihatini kabul ederse ne güzel. Kabul etmezse de üzerine düşen görevi yerine getirmiş olur."

(İbn Ebî Âsım, Kitâbu's-Sünne, 1096)