İlim Dersleri

1- İhlas:

İbadeti yalnızca Allah'a has kılmak, O'na hiçbir şeyi ortak koşmamaktır.

2- Rücû:

Yüce Kur'ân'a, Resûlullah ﷺ'in sahih sünnetine ve selef-i sâlihînin (Allah onlardan razı olsun) üzerinde bulunduğu menhece ve anlayışlarına geri dönmektir. Bu dönüş, Rabbimizin şu buyruğuyla amel etmek içindir:

{Kim, kendisine hidayet (doğru yol) besbelli olduktan sonra peygambere karşı çıkar, mü'minlerin yolundan başkasına uyarsa, onu yöneldiği yolda bırakırız ve cehenneme sokarız. Orası ne kötü bir varış yeridir.} (Nisâ: 114)

{Eğer onlar böyle sizin iman ettiğiniz gibi iman ederlerse gerçekten doğru yolu bulmuş olurlar.} (Bakara: 137)

3- Tasfiye (hatalardan arındırma):

Müslümanların hayatlarında farklı şekillerde ortaya çıkan şirke ve kişiyi küfre götüren bid'atlere karşı insanları uyarmaktır.

4- Terbiye (eğitim):

Tevhid konularına öncelik vererek Müslümanlara hak dinlerini öğretmek, onları bu dinin hükümleriyle amel etmeye davet etmek ve Allah'ın rızasını kemale erdirecek; saadet ve izzet kazandıracak faziletler ve edeplerle süslemektir. Böylece Allah'ın şu buyruğunu hayata geçirmiş oluruz:

{Ancak, …, birbirlerine hakkı tavsiye edenler, birbirlerine sabrı tavsiye edenler başka (Onlar ziyanda değillerdir).} (Asr: 3)

{Aksine (şöyle öğüt verir:) "Öğretmekte ve derinlemesine incelemekte olduğunuz Kitab uyarınca rabbânîler (Allah'ın istediği örnek ve dindar kullar) olun."} (Âl-i İmrân: 79)

5- İhya:

Kur'ân ve sünnet ışığında, selefin anlayışıyla sahih İslâmî ilim metodunu yeniden ihya etmek; ayrıca mezhepçilik ve hizbî taassuptan kaynaklanan katı tutumları ortadan kaldırmaktır. Zira Allah Azze ve Celle şöyle buyurur:

{"Hep birlikte Allah'ın ipine sımsıkı yapışın; bölünüp parçalanmayın."} (Âl-i İmrân: 103)

6- Yöneticiye itaat ve ona dil uzatmama:

Minberlerde veya herhangi başka bir yerde yöneticilere karşı -zulmetseler bile- insanları kışkırtmamak ve fitneye sevk etmemektir. Bu tutum selef-i sâlihînin yoluna uygundur ve Resûlullah ﷺ'e ittibadır. Nitekim O ﷺ şöyle buyurmuştur:

"Her kim bir yöneticiye nasihat etmek isterse onu aleni olarak yapmasın (açıktan yapmasın). Fakat elinden tutup onunla yalnız olsun (gizliden yapsın). Eğer (nasihati) kabul ederse ne âlâ, aksi takdirde (nasihati kabul etmezse de) şüphesiz ki üzerine düşen görevi yerine getirmiştir." (İbn Ebi 'Asim, Kitab Es Sunne no 1096)